Έφτασε ο Ιούνιος που μαζί του κουβαλά αυτή τη γλυκιά λαχτάρα της ανεμελιάς του καλοκαιριού!
Η λαχτάρα να βουτήξουμε στο νερό για να ξεπλύνουμε τους χειμώνες μας, να μαζέψουμε κοχύλια στην ακρογιαλιά. Η λαχτάρα για το αλάτι που στεγνώνει στο δέρμα, για μια φέτα καρπούζι, για τα ατέλειωτα δειλινά, για τον βασιλικό στο τραπεζάκι του μπαλκονιού και τη δροσιστική σπιτική λεμονάδα.
Κάθε χρόνο στις αρχές του καλοκαιριού, αναζητώ όλο και περισσότερο το πράσινο γύρω μου. Μέσα από την οπτική μου ως Αρχιτέκτονας με αρκετή εμπειρία στον σχεδιασμό τοπίου, αλλά πάνω απ’ όλα ως άνθρωπος που αγαπά τη φύση και εμπνέεται από αυτήν, πιστεύω πως η ανεμελιά του καλοκαιριού μπορεί να πάρει μορφή ακόμα και στα λίγα τετραγωνικά του μπαλκονιού μας. Δεν αρκεί μόνο η ανυπομονησία για τις κοντινές ή μακρινές αποδράσεις στη θάλασσα ή στο βουνό… Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια μικρή ανάσα δροσιάς στην καθημερινότητα, ακόμα και όσοι ζούμε στο κέντρο της πόλης.
Αυτές τις μέρες η δική μου ιεροτελεστία περιλαμβάνει χώμα, γλάστρες και μικρά νέα φυτά που συμπληρώνουν τη σύνθεσή μου στο μπαλκόνι. Διαλέγω φυτά του καλοκαιριού, που αντέχουν στον ήλιο και με το πράσινό τους χρώμα προσφέρουν τη “δροσιά” που χρειαζόμαστε ολοένα και περισσότερο.
Το γιασεμί μοσχοβολά, το ρυγχόσπερμο μετά την ανοιξιάτικη ανθοφορία του αρχίζει να πυκνώνει πράσινο στις καλαμωτές, οι φτέρες φωτίζουν το βλέμμα με τα ζωηρά τους φυλλώματα και οι πικροδάφνες λικνίζονται με το αεράκι. Το λεμονοθύμαρο και ο δυόσμος προσφέρουν φρεσκάδα αλλά και αφορμή για να βγω άλλη μια φορά στο μπαλκόνι, ώστε να προσθέσω ένα κλωναράκι τους στο φαγητό.
Όταν οι φυτεύσεις τελειώσουν, τα χώματα καθαριστούν και το μπαλκόνι πάρει τη μορφή που ονειρεύτηκα, έρχεται η ομορφότερη στιγμή της μέρας: το δειλινό, τότε που ο ήλιος πέφτει και το μπαλκόνι μεταμορφώνεται σε ένα μικρό ιδιωτικό παράδεισο. Εκεί ανάμεσα στις φυλλωσιές και στα μικρά γλαστράκια με τα παχύφυτα, έχω τη δική μου γωνιά έμπνευσης και χαλάρωσης που “ντύνεται” με τους δικούς μου θησαυρούς.
Το να φυτεύουμε ή να φροντίζουμε ένα μικρό κομμάτι πρασίνου δεν είναι απλώς μια εργασία, αλλά μια δημιουργική εκτόνωση και ένας τρόπος να προσφέρουμε στον εαυτό μας και στους αγαπημένους μας ένα μικρό δροσερό καταφύγιο. Το μπαλκόνι αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του μεσογειακού καλοκαιριού και μπορεί να αποτελέσει το σκηνικό της καθημερινότητάς μας για τουλάχιστον το ένα τρίτο του χρόνου!
Το καλοκαίρι δε χρειάζεται πολλά για να μας μαγέψει. Είναι εδώ για να μας θυμίσει την ομορφιά που έχουν οι καθημερινές μικρές τελετουργίες και η σύνδεσή μας με τη χαρά της στιγμής.
Από το πράσινο του μπαλκονιού στο πράσινο των σελίδων…
Αυτή την ομορφιά της ανεμελιάς που μόλις σου περιέγραψα, θέλησα να μεταφέρω και στις σελίδες του βιβλίου μου “της φύσης ψιθυρίσματα”, ώστε οι μικροί αναγνώστες να μάθουν να την αναζητούν και να την δημιουργούν.
Εύχομαι το βιβλίο μου και η θεματική του κούπα να κρατήσουν συντροφιά και να δώσουν έμπνευση στα καλοκαιρινά σας απογεύματα!
Θα τα βρεις εδώ: Βιβλιοπωλείο – ψιθυρίσματα